W dniu 27 maja uczniowie klas 1-8 udali się na warsztaty ekologiczne Matka Ziemia do Lovendy Kujawskiej w Leszczach. Warsztaty miały na celu rozwijanie funkcji poznawczych, rozwój sensoryczny, integrację uczniów wpisującą się w edukację włączającą, zrozumienie zależności panujących w przyrodzie, budowanie wspólnych doświadczeń oraz przede wszystkim edukację ekologiczną.
Są takie miejsca, które pachną spokojem, lawendą i przygodą. I są tacy ludzie – konkretnie uczniowie klas piątych – którzy ten spokój potrafią przetestować w kilka sekund. We wtorek 27 maja rzuciliśmy wyzwanie naturze i wkroczyliśmy na teren gospodarstwa agroturystycznego Lovenda Kujawska, by wziąć udział w eko-warsztatach „Matka Ziemia Cztery żywioły”.
Już na wejściu przywitał nas lokalny komitet powitalny: piejący basem kogut, podejrzliwie mierząca nas wzrokiem koza oraz mały kotek. Ten ostatni okazał się tajnym agentem ochrony – z ogromnym zaangażowaniem i miną godną dyrektora szkoły obserwował każdy przejaw naszej niesubordynacji, zwłaszcza gdy poziom decybeli niebezpiecznie wykraczał poza regulamin wycieczki.
Warsztaty okazały się prawdziwym poligonem dla zmysłów. Zaczęło się od survivalu. Pani Karolina, nasza przewodniczka, zarządziła spacer. Brzmi nudno? Dodajmy mały szczegół: musieliśmy zdjąć buty. I nie chodziliśmy po miękkich dywanach, ale po trawie, piasku, szyszkach, kamykach i trocinach. Pierwsza faza? Głębokie niedowierzanie. Druga? Ryk rozpaczy. Kolejna: ostrożne kroki baletnicy. Potem był śmiech i dobra zabawa. Okazało się, że ziemię da się poznawać nie tylko zmysłem wzroku.
Gdy stopy wróciły do butów, przyszedł czas na pielęgnację. Twarze dziewczyn po nałożeniu glinianych maseczek zamieniły się w małe dzieła sztuki (choć niektóre przypominały raczej kamuflaż jednostek specjalnych). Chłopcy początkowo podchodzili do tematu z dystansem, ale ostatecznie ulegli i również postanowili poczuć dobroczynną moc natury na własnej skórze. Efekt? Wszyscy wyglądali zjawiskowo. Nawet kogut ucichł.
Kolejnym żywiołem, w którego tajniki wprowadziła nas pani Karolina, była woda. Przy budowie najdłuższego i najbardziej szczelnego wodociągu rozpętało się prawdziwe inżynieryjne piekło. W ruch poszły rury, rurki, złączki i lejki, a podwórko zamieniło się w pole wielkiej bitwy konstrukcyjnej. Strategie mieszały się z okrzykami bojowymi, a drobne kłótnie szybko gaszono w imię wyższej konieczności hydrologicznej. Walka była tak wyrównana, że o sukcesie decydowały centymetry i pojedyncze krople. Ostatecznie tytuł „Inżyniera Roku” i główne trofeum wywalczyła grupa Żabek (w składzie stuprocentowo dziewczęcym). Nagrodą za ten triumf myśli technicznej były prestiżowe uściski rąk komisji konkursowej oraz – co ważniejsze – lawendowe karmelki.
Nie zapomnieliśmy też o domowej chemii. Wśród unoszącego się zapachu lawendy tworzyliśmy ekologiczne bomby z sody i kwasku cytrynowego. Efekt wizualny był ok, dźwiękowy - świetny, zapachowy również, a powstałe upominki, które idealnie nadają się do czyszczenia kuchni lub łazienki – zabraliśmy do domów.
Na deser został nam ostatni żywioł – ogień. Po tak intensywnym dniu na świeżym powietrzu, zapach pieczonego na ognisku chleba zadziałał jak magia. Nawet największe gaduły na kilka minut zamilkły z zachwytu i wszyscy delektowaliśmy się chrupiącą skórką i subtelnym smakiem lekko przypieczonych kromek. Dwa bochenki zniknęły w okamgnieniu.
Do domów wróciliśmy zmęczeni, umiarkowanie brudni, pachnący mieszanką ekskluzywnej lawendy i swojskiego dymu z ogniska. Ale przede wszystkim zadowoleni i bogatsi o wspomnienia, których nie dałoby się zamknąć w szkolnym zeszycie. Lovendo, pięknie dziękujemy za gościnę i moc wrażeń
